ALTI aydan bir zamandır yazmıyorum, öncesinde 'blogcu'da(acartolga.blogcu.com) yazıyordum. Blogcuya erişmekte zorluk yaşadığım dönemde yazmaya ara verdim, ardından nedense elim bir türlü klavyeye gitmedi. Oysa ne çok olay geçmişti başımdan, neler görmüştüm... Bu arada bir kaç blog yazarı arkadaşımın yazılarını okumaya devam ettim, bloglardan tamamen kopmadım.
YAZMAK sağlığa iyi geliyor, insanı hayata motive ediyor. Ortaokul yıllarımda günlük tutmakla başladı yazma serüvenim, liseye giderken okulumuzun 2. hamur kağıda basılı, siyah beyaz dergisinde, sanırım "her insan kendi adasında yaşar" konulu bir kompozisyonum yayımlandı, bir iki yazım daha yayımlanınca kendimi Dostoyevski sanmaya başladım. Üniversiteye başladığım yıl(1991) çok ağır bir trafik kazası geçirdim, psikolojik ve fiziksel olarak kendimi toparlamam yıllar sürdü, tabi bu süre içinde yazamadım, şimdi dahi tam olarak "eski ben" olduğumu söyleyemem...
ÜNİVERSİTEDE sınıf arkadaşım olmasına karşın yakından tanımadığım Nihan Gümrükçü Özdemir ile yeniden karşılaştık sanal dünyada ve yıllardan sonra. Nihanın blog yazılarını okudum ve yorum yazdım, Nihanla -daha sonra yüz yüze de görüştük- benim yazılarımın da iyi olduğunu ve kendime blog açabileceğimi söyledi. Uzatmayayım yazmaya yeniden başladım. -sanal ortamda-
YAZMAYA BU denli uzun bir ara verdikten sonra "DÖNÜŞÜM MUHTEŞEM" olmadı. Muhteşem bir dönüş yapmayı bekleseydim daha çok beklerdim... Bir yerden başlamam gerekiyordu, ilerleyen günlerde daha iyi yazılarımı okuyabilirsiniz.
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
Kime göre muhteşem olmadı?
YanıtlaSilCevap:Sana göre...
Ben yazını gördüğüm an,sayfana ışınlandım sevinçle...
Keyifsizdim,yazını okuduktan sonra özlediğim bir sayfaya ulaşmanın sevincini yaşadım...
Hoş ve muhteşem geldin...
Arayı uzatma:)
Bence donusun muhtesem oldu! Yazilarin hem yalin, hem akici, hem de okumasi zevkli.
YanıtlaSilDemek yazin yayinlandiktan sonra kendini Dostoyevski sandin, ben de ilk kosu yarisimdan sonra kendimi olimpiyatlarda hayal etmistim. Bu bir sir, kimseye soylemezsen sevinirim:)
Söylemem kimseye, ya burdan okurlarsa?
YanıtlaSilTolga ne kadar da kadirşinassın. Bloglarla tanışmandan ne zaman bahsetsen adım geçiyor ve duygulanarak okuyorum. Vesile olabildiğim için de mutlu oluyorum. Ezgi'ye katılıyorum; kime göre muhteşem olmalı? Bunun bir ölçüsü yok ki... Blogları rahatlama alanı olarak görüyorum ben, özgürce yazılabilen alanlar.. Bana göre tek sorumluluğumuz (bu alanlar için) Türkçe'yi doğru ve yerinde kullanmak olmalı, içerik konusunda ise özgürüz. Ben senin doğal yazılarını seviyorum ve keyifle okuyorum, bu yeni blogunu da çok sevdim.
YanıtlaSil